Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Ώς εδώ!


Μόλις την περασμένη Τετάρτη βρέθηκα για πρώτη φορά στην ζωή μου να μετέχω σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μέτρων λιτότητας του ΔΝΤ, διαφωνώντας όχι τόσο με την λογική τους, αλλά με τις ακρότητές τους και την επιθετικότητά τους έναντι των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. 
Παρέμενα και παραμένω πάντα συνειδητά μακριά από κάθε κομματική ή παραταξιακή λογική, μακριά από το "το ή όλα ή τίποτε" και τους μαξιμαλισμούς των σύγχρονων λαϊκών αγωνιστών, μακριά από τον αφορισμό "ο μη ων μεθ' εμού ανθ' εμού εστί" των πολιτικών.
Πιστεύω ότι πολλοί από όσους μετείχαν στην ίδια διαμαρτυρία, ανεξάρτητα από τον βαθμό του θυμού και της οργής του καθενός, βρίσκονταν εκεί με σκεπτικό παρόμοιο με το δικό μου, δίχως καθοδήγηση από Κόμματα, δίχως καν νάχουν ανάγκη τέτοιας καθοδήγησης.

Μια χούφτα άνθρωποι, ωστόσο, φτάνουν για να γίνει το χειρότερο έγκλημα - όπως κι έγινε. 
Δεν ήταν διαμαρτυρόμενοι αυτοί, δεν ήταν διαδηλωτές ούτε κι αγωνιστές. Ήταν εγκληματίες, που είχαν οργανώσει το πώς θα εκμεταλλευθούν για το δικό τους ανίερο όφελος την οργή του κόσμου και την αμηχανία, την αδυναμία, την βλακεία του οργανωμένου κράτους, που οι εκπρόσωποί του συχνά βρίσκονται τελείως αλλού απ' όπου θάπρεπε να βρίσκονται και να επεμβαίνουν.  

Σε μια πορεία, σε μια συγκέντρωση, πας μ' ό,τι φοράς και μ' ό,τι κουβαλάς στην ψυχή σου, πας με την αθωότητά σου, όπως πήγαμε κάποτε στο Πολυτεχνείο ή στην Νομική, πας με μια σημαία πάνινη, ίσως, ακόμη και με μια ντουντούκα... Δεν πας ούτε με πέτρα στην τσέπη ούτε με κουκούλα στο κεφάλι ούτε με μπιτόνι βενζίνης στο χέρι...
Αυτά είναι εφόδια για μικρούς ή μεγάλους εγκληματίες εκ προμελέτης, για άτομα από πριν αποφασισμένα για το τι θα κάνουν και  πώς ακριβώς!            

Αύριο, Κυριακή, στις 7 το απόγευμα, οργανώνεται μια νέα συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος, σε διαμαρτυρία, αυτή την φορά, για τις εγκληματικές ενέργειες, που δεν ταιριάζουν σε κανέναν ευγενή, πολιτικό αγώνα, δεν ταιριάζουν σε καμμιά γενιά, όποια κι αν είναι τα δίκηα της, όσο ιερή και δικαιολογημένη κι αν είναι η αγανάκτησή της.
Αύριο, Κυριακή, θεωρώ πως θα πρέπει να δώσουν το παρών στο Σύνταγμα όλοι όσοι με ευγενή σκοπό βρίσκονταν στο κέντρο της Αθήνας την περασμένη Τετάρτη.
Θεωρώ πως πρώτοι απ' όλους πρέπει να βρίσκονται εκεί οι πολιτικοί, που κυρίως ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση, οι ηγέτες της Αριστεράς, που οφείλουν να δείξουν - δίχως υποσημειώσεις και "ναι μεν, αλλά"  - πως καταδικάζουν κάθε είδους εγκληματικές πρακτικές, οι συνδικαλιστικοί ταγοί και οι άνθρωποι των Επιστημών και των Γραμμάτων...
Η Ελληνική κοινωνία έχει σύσσωμη το χρέος να προστατεύσει τον εαυτό της και τον αγώνα της από τις δυνάμεις του σκότους, που μπορεί μέσα στον ίδιο της τον κόρφο να επωάζουν ήδη το αυγό του φιδιού. 

Ξέρω... φοβάμαι πως πιθανότατα θάναι λίγοι όσοι θα ξεσηκωθούν να πάνε στο Σύνταγμα αύριο, πως οι πολιτικοί θα δηλώσουν "απών", πως οι περισσότεροι πολίτες θα αρκεσθούν να διαμαρτυρηθούν μέσω του Facebook... αλλά εγώ θα είμαι εκεί έτσι κι αλλιώς... θα είμαι εκεί για μένα...    

5 σχόλια:

Margo είπε...

Επιτέλους μια διαμαρτυρία που προστατεύει τις διαμαρτυρίες! Όλοι θα πρέπει να κατέβουν με ένα κερί, σιωπηλά να δηλώσουν παρών. Όχι πως θα συγκινηθούν, όμως όπως το είπες το οφείλουμε στον εαυτό μας. Θα βοηθήσει και στην ενοποίηση του κόσμου. Μακάρι να ήμουν κοντά..
Εύχομαι να έχει πολύ πολύ κόσμο!

Asteroid είπε...

Κι εγώ το εύχομαι, Margo...
αν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι και έγκυροι οφείλουμε να στέλνουμε μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, προς όλους όσοι προσβάλλουν τα αγαθά μας, του αγαθού της ανθρώπινης ζωής συμπεριλαμβανομένου και πρώτου-πρώτου!

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα!
Εύχομαι να μαζευτούν όσο το δυνατό περισσότεροι! Εκείνα τα ρεμάλια ελπίζω να μην βρουν πάλι ευκαιρία!!!
Οι πολιτικοί αυτό το καιρό φοβούνται και τη σκιά τους..

Asteroid είπε...

Κι εγώ το εύχομαι, Ηφαιστίωνα...
Αλλά δεν το ελπίζω και πολύ, για να πω την αλήθεια. Κι είμαι περίπου βέβαιος πως πρώτοι οι πολιτικοί θα απόσχουν, δεν θα εμφανισθούν - ναι αυτοί, που πρώτοι-πρώτοι σπεύδουν να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους αμέσως μόλις συμβεί μια τέτοια ή άλλη τραγωδία.
:-(

Ζούμε όχι μόνο σε δύσκολους αλλά και σε άχαρους καιρούς. Ο κόσμος έχει έτοιμη ή καυτή άποψη για την οικονομία και την τσέπη του, είν' έτοιμος να διατυποώσει οποιαδήποτε θεωρία για την σωστή λύση στο πρόβλημα, να τρέξει σε συγκεντρώσεις, πορείες, να πάρει πέτρες και να τις πετάξει κατά πάντων, δικαίων και αδίκων... αλλά για ζητήματα ηθικής τάξεως δεν ξεσηκώνεται το ίδιο εύκολα, δεν ξεσηκώνεται σχεδόν καθόλου, θάλεγα.
Αυτή η στάση, όμως, έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης για το ότι η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε, φοβάμαι...

Σε κάθε περίπτωση εύχομαι ολόψυχα να κάνω λάθος και να συγκεντρωθεί πολύς κόσμος απόψε στο Σύνταγμα. Θάναι ένα σπουδαίο σημάδι ότι μια ηθική φλόγα καίει μέσα μας ακόμη και ότι δεν έχει χαθεί η ψυχή μας όλη!

sCaTterBraiN είπε...

μακάρι να έχει αποτέλεσμα Αsteroid. την καλημέρα μου!

 
GreekBloggers.com