θυμάμαι μονάχα
κάτι όρθιους
πάνω σε παγωμένα μωσαϊκά
ξεβγάλματα
χωρίς θερμοσίφωνα μετά
πόρτες που τρίζανε
και μαγκώνανε άλλοτε
μπαίνοντας και βγαίνοντας
σκυφτά
από φόβο
μην πάρει είδηση
ο γείτονας
στο δίπλα σπίτι
θυμάμαι κι εκείνους που άξιζαν
τα ψέματα που έλεγα
και τ' άλλα ψέματα
που μου λέγανε
έρωτες ιστορίες
με ξέφτια
εδώ κι εκεί
ξηλώματα στις άκρες
σαν ρούχα λιωμένα
που τα ντρέπεσαι λίγο
αλλά κρατάνε κάπως
και τα φοράς ακόμα
γιατί πάνω σου λιώσανε
μαζί σου
έρωτες
με αμάξια θυμάμαι
να τρέχουν βράδυα
με τα χίλια στην Εθνική
για να δώσουν
και να πάρουν
ένα λεπτό παραπάνω
λαχανιασμένο λεπτό
γιατί τόχουν αυτό
οι έρωτες
να βιάζονται
ν' αγκομαχάνε
η αλήθεια
τους
κόβει την ανάσα
όλα τ' άλλα
που περιμένουν στην σειρά
υπομονετικά
δεν ξέρω τι είναι
ίσως ταμειακές τακτοποιήσεις.
.JPG)
Αναρτήσεις
